rrjete shoqërore:

RSS:

Radio Vatikani

zëri i Papës dhe i Kishës në dialog me botën

Gjuha:
Radio Vatikani

Kryefaqja / Papa Françesku / Takime e ngjarje

Françesku rregulltarëve: të jeni gëzimi e dhurata e Zotit në botë


Jeta e klauzurës “nuk është strehë”, por “fushë e hapur beteje” në botë. Çdo motër është “ikonë” e Kishës. Ipeshkvijtë e rregulltarët duhet të bashkëpunojnë në dioqezë, për të krijuar harmoninë e Kishës: kështu u shpreh Françesku gjatë takimit. Ishte një shkëmbim pyetjesh e përgjigjesh, takimi i gjatë i Papës me mijëra rregulltarë të dioqezës së Romës, mbledhur në Sallën e Palit VI, në kuadrin e Vitit kushtuar Jetës Rregulltare. Pas përshëndetjes së kardinalit mëkëmbës, Agostino Vallini, Françesku iu përgjigj lirisht pyetjeve, që i bënë disa rregulltarë, përfaqësues të 25 mijë vëllezërve e motrave në territorin kapitolin, lidhur me aspekte të ndryshme të jetës së tyre komunitare e apostolike.

“Kundruesi fshihet në Zotin, nuk fshihet nga bota”. Përgjigjja e parë e Papës dhënë rregulltarëve, që mbushnin plot Sallën e Palit VI u prit me duartrokitje të stuhishme, në atmosferë familjariteti të vërtetë, nësa shkëmbehej teologjia, që i përket një jete jo të zakonshme, shpesh tejet të veçuar nga bota, të fshehur përmbas “mureve e kafazeve”, tha Papa, duke kujtuar kuvendet e heshtura të klauzurës, që duken si të papërshkueshme nga zërat e botës, e cila jeton jashtë perimetrit të kuvendit:

“Po, o Atë, lajmet a mund të hyjnë në manastir?”.

Duhet të hyjnë! Por jo lajmet e mediave llafazane. Lajmet për atë që ndodh në botë, lajmet e luftërave, për shembull, të sëmundjeve, të vuajtjeve të njerëzve. Prej këndej, një nga gjërat që nuk duhet ta lini kurrë mënjanë, është dëgjimi i njerëzve! Edhe në orët e kundrimit, edhe të heshtjes.... Disa manastire kanë sekretari telefonike e njerëzia kërkon lutje: kjo lidhje është e rëndësishme.

Bukë e buzagaz

Më pas Papa u përqendrua kryesisht tek pyetjet e tjera, që iu drejtuan gjithnjë lidhur me jetën në kuvende. Kuvendi nuk është strehë, për të shpëtuar nga bota, theksoi Papa, është fushë beteje, është luftë, është të trokasësh në zemrën e Zotit në tensionin ndërmjet jetës së fshehur, lutjes e dëgjimit të lajmeve të njerëzve. Ka kuvende që, një orë në ditë, u japin njerëzve të hanë. Kjo nuk është kundër fshehjes në Tënzonë. Është shërbim, buzëqeshje. Buzagazi i murgeshave i hap zemrat dhe ua shuan urinë shumë më tepër se buka, atyre që vijnë të trokasin në portat e kuvendit.

Gruaja e shuguruar është nënë

Gruaja e shuguruar është nënë. Motrat janë ikonë e Kishës dhe e Zojës së Bekuar. Nuk duhet harruar se fjala “Kisha” është e gjinisë femërore, nuk i thonë “Kishi”. Prandaj Kisha është nusja e Jezusit e dashuria e saj është dashuri nëne.

Shtupa e padronë

Papa kërkoi nga rregulltarët dashuri konkrete, mirësi, vërtetësi. Me vetëdije se në kuvend mund të ketë edhe zili, smirë, kritika kundër eprorëve. Mund të ketë edhe konkurencë ndërmjet kongregatave e dioqezave. E për këtë, Papa kujtoi dokumentin e vjetër “Mutuae Relationes”, që trajton problemet e marrëdhënieve ndërmjet rregulltarit e ipeshkvit. Një tekst i cili, që në Sinodin e ’94-tës, pati kërkuar të bëjë reformë, pa ia arritur deri më sot qëllimit. Vërtet, sqaroi Papa, nuk është e lehtë të krijosh unitet ndërmjet karizmave të ndryshme, unitet me ipeshkvin... Secili ngreh për vete, mbron interesat e veta. Nuk them se kjo ndodh gjithnjë, por se është prirje njerëzore. Fare pa mëkat nuk është, por  është kështu. Gjithsesi, duhet punuar për të mirën e përbashkët. Kështu bën Kisha. Ipeshkvi nuk duhet t’i përdorë rregulltarët si shtupa për të mbyllur vrimat e punës së tij, e as rregulltarët nuk duhet ta përdorin ipeshkvin si të ishte  padroni i ndonjë ndërmarrjeje, që u jep punë.

A mund të festohet pas mureve të Kuvendit?

Duke iu përgjigjur kësaj pyetjeje, Papa theksoi se mund të bëhet festë, por jo zhurmë e, në përfundim, u ndal tek misteri i bindjes e tek roli i grave në Kishë, duke theksuar amësinë e gruas së përkushtuar e, sidomos, se Murgeshat janë ikona e Kishës

Buzëqeshja e re e një plake 97 vjeçe

Përshëndetja e fundit ishte simbolike. Papa Françesku ia drejtoi një motre 97 vjeçe. Shkëmbeva me të dy-tri fjalë, tregoi, më shikonte me dy sy të kthjelltë, me buzëqeshje motre, nëne, gjysheje. Përmes saj dua të shpreh nderimin tim për durimin në jetën rregulltare”.