Lexo artikullin Shko tek menyja

rrjete shoqërore:

RSS:

Radio Vatikani

zëri i Papës dhe i Kishës në dialog me botën

Gjuha:

Vatikani \ Ngjarje

40-vjetori i shugurimit ipeshkvnor të Benediktit XVI

Benedikti XVI me një delegacion nga Baviera

28/05/2017 05:30

Sot kremtohet 40-vjetori i shugurimit ipeshkvnor të Papës së nderit, Benedikti XVI. Joseph Ratzinger u shugurua ipeshkëv më 28 maj 1977 në Liebfrauendom, katedralja e Mynihut. Me emërimin e tij, pas 80 vjetësh, katedra ipeshkvnore i besohej sërish një meshtari të dioqezës së madhe bavareze. Në koncistorin e 27 qershorit të po atij viti, u krijua kardinal nga Papa Pali VI.

Nga 19 prilli 2005 deri më 28 shkurt 2013, ka qenë Papa i 265-të i Kishës Katolike dhe ipeshkëv i Romës. Në koncistorin e 11 shkurtit 2013 lajmëroi se do të hiqte dorë nga shërbimi i tij pjetrin, duke i hapur rrugën zgjedhjes së Papës Françesku. Është papa i tetë që bën këtë gjest, pas Klementit I, Poncianos, Silverios, Benediktit IX, Gregorit VI, Çelestinit V dhe Gregorit XII, për të cilët ka burime historike të sigurta.

Jetëshkrimi i Atit Shenjtë Papa Benediktit XVI

Papa Jozef Ratcinger lindi në Marktl am Inn, në dioçezën e Passaut (Gjermani) më 16 prill 1927. I jati, komisar i xhandarmërisë, vinte nga një familje e lashtë bujqish të Bavarisë së poshtme.
Si i kaloi vitet e adoleshencës në Traunstein, në vitet e fundit të Luftës II Botërore u thirr në shërbim ushtarak e pikërisht në shërbimin ndihmës për ruajtjen e hapësirës ajrore.
Nga viti 1946 deri në vitin 1951, vit në të cilin, u shugurua meshtar (29 qershor), filloi veprimtarinë e mësimdhënies, studioi filozofi e teologji në Universitetin e Munihut dhe në shkollën e lartë të filozofisë e të teologjisë të Freisingës. Në vitin 1953 mbrojti disertacionin me temë: “Populli dhe shtëpia e Zotit në Doktrinën e Kishës sipas Shën Agostinit”, me të cilën fitoi titullin e doktorit në teologji. Katër vjet më vonë mori titullin e doçencës së pavarur me punimin mbi “Teologjinë e historisë së Shën Bonaventurës”.
Pas dhënies së mësimit të Dogmatikës e të Teologjisë themelore në Shkollën e lartë të Filozofisë e të Teologjisë të Freisingës, vijoi të jepte mësim në Bon, nga vitet 1959- 1969; në Munster, nga 1963 deri më 1966; e në Tubingen nga 1966 deri më 1969. Në këtë vit u bë profesor i Dogmatikës dhe i Historisë së dogmave në universitetin e Regensburgut si dhe zëvendës- drejtor i të njëjtit universitet. Ndërkaq, që nga viti 1962, fitoi famë ndërkombëtare duke folur, si këshilltar teologjik i kryeipeshkvit të Këlnit, kardinalit Joseph Frings, në Koncilin II të Vatikanit, ku dha një kontribut të shquar.
Ndër botimet e shumta, një vend të posaçëm zënë “Hyrje në krishtërim”, përmbledhje e mësimeve universitare mbi praktikimin e fesë apostolike, publikuar në vitin 1968; “Dogma e zbulime”, antologji me studime, predikime e reflektime, kushtuar punës baritore, dalë nga shtypi më 1973. Jehonë të madhe pati edhe ligjërata që mbajti pranë Akademisë Katolike Bavareze me temë: “Jehonë: Pse jam akoma në Kishë?”, në të cilën pohonte: “vetëm në Kishë është e mundur të jesh i krishterë, e jo pranë Kishës”. Vitit 1985 i përket vëllimi “Raport mbi fenë”: 1996-të,” Kripa e tokës”.
Më 24 mars 1997 Pali VI e emëroi Kryeipeshkëv të Munihut dhe Freisingës.
U shugurua ipeshkëv me 28 maj të të njëjtit vit. Ishte prifti i parë dioqezan që merrte në duar, pas 80 vjetësh, drejtimin baritor të dioqezës së madhe bavareze.
U krijua kardinal nga Pali VI në Koncistorin e 27 qershorit 1977, me titujt e Shën Marisë Ngushëlluese në Tiburtinë, të Kishës Suburbikare të Veletri-Senjit (5 prill 1993) dhe të Kishës Suburbikare të Osties (30 nëntor 2002).
Ishte relator në Asamblenë e përgjithshme te Sinodit te Ipeshkvijve (1980) me temë: “Detyrat e familjes së krishterë në botën bashkëkohore”, si dhe kryetar-delegat i Asamblesë VI sinodale (1983) ku foli mbi temën “pajtimi e pendesa në misionin e Kishës”.
Më 25 nëntor 1981 u emërua nga Gjon Pali II Prefekt i Kongregatës për Doktrinën e Fesë; Kryetar i Komisionit Biblik dhe i Komisionit Teologjik Nderkombëtar.
Më 5 prill 1993 u bë anëtar i Urdhrit të Kardinajve- Ipeshkvij, me titull të Kishës Suburbikare të Veletri-Senjit.
Më 6 nëntor 1998 u zgjodh zëvendës–dekan i Kolegjit kardinalor. Më 30 nëntor 2002 Papa miratoi zgjedhjen e tij, me kërkesë të kardinajve të urdhrit të ipeshkvijve, si Dekan i Kolegjit kardinalor.
Ka qenë Kryetari i Komisionit për përgatitjen e Katekizmit të Kishës katolike, i cili pas gjashtë vjet pune (1986-1992) ia paraqiti Katekizmin e ri Gjon Palit II.
Nga 10 nëntori i vitit 2000 është akademik nderi i Akademisë Papnore të Shkencave.
Dha ndihmesë të shquar si anëtar: 
i Këshillit të Seksionit II të Sekretarisë së Shtetit;
i Kongregatave: për Kishat Lindore, për Kultin Hyjnor e Disiplinën e Sakramenteve, për Ipeshkvijtë, për Ungjillëzimin e popujve, për Edukimin Katolik; i Këshillave papnore: për nxitjen e bashkimit të të krishterëve; të Kulturës; i Komisioneve papnore: për Amerikën Latine dhe “Ecclesia Dei”. 
U zgjodh papë më 19 prill 2005; e filloi shërbimin e tij baritor si Kryebari i Kishës Katolike Universale më 24 prill 2005, me emrin papnor Benedikti XVI.
Ka shkruar tri enciklika: “Deus caritas est”, në vitin 2005; “Spe salvi”, në vitin 2007 dhe Caritas in Veritate, në vitin 2009. Ka bërë 23 shtegtime apostolike jashtë kufijve të Italisë, 26 në Itali. Gjatë 4 Koncistoreve, ka krijuar 84 kardinaj të rinj.

Më 28 shkurt 2013 Papa Benedikti XVI u largua nga misioni i udhëheqjes së Kishës Universale, siç pati njoftuar gjatë Koncistorit të 11 shkurtit 2013.

Lajm historiki, i papritur e i përvuajtur i Papës Benediktit XVI dhënë më 11 shkurt 2013 gjatë Koncistorit kardinalor publik mbajtur më 11 shkurt 2013 paradite në Vatikan, ishte ai i dorëheqjes nga papnia e tij, të dorëheqjes nga shërbimi ipeshkëvnor në selinë e Pjetrit, më 28 shkurt 2013, në ora 20.00. Pra, në Koncistorin e 11 shkurtit 2013 për shpalljen e shenjtorëve të rinj, Papa Benedikti XVI bëri një deklaratë pa precedent, me të cilën shpalli se jep dorëheqjen nga shërbimi papnor më 28 shkurt, e misioni tij përfundoi në fund të shkurtit 2013. Ja deklarata e plotë e Atit të Shenjtë Joseph Ratzinger:
 

“Të dashur Vëllezër,
ju thirra në këtë Koncistor jo vetëm për tre shenjtërimet, por edhe për t’ju komunikuar një vendim me rëndësi të madhe për jetën e Kishës. Pasi rrëmova shumë herë ndërgjegjen time para Zotit, jam tashmë i sigurt se forcat e mia, për shkak të moshës së shtyrë, nuk janë më të mjaftueshme për të ushtruar si duhet shërbimin tim pjetrin. Jam mëse i vetëdijshëm se ky shërbim, për thelbin e tij shpirtëror, duhet të kryhet jo vetëm me vepra e me fjalë, por jo më pak, edhe duke vuajtur e duke u lutur. Gjithsesi, në botën e sotme, e cila u nënshtrohet ndryshimeve të shpejta e shqetësohet nga çështje me rëndësi të madhe për jetën e fesë, për të drejtuar barkën e Shën Pjetrit e për të shpallur Ungjillin, është e nevojshme si fuqia e trupit, ashtu edhe e shpirtit, fuqi, që gjatë muajve të fundit, më ka lënë aq, sa të pranoj se nuk jam më në gjendje ta kryej si duhet shërbimin, që m'u besua. Për këtë, mëse i vetëdijshëm për rëndësinë e këtij akti, me liri të plotë, deklaroj se heq dorë nga shërbimi i Ipeshkvit të Romës, Pasardhës i Shën Pjetrit, që m'u besua përmes kardinajve më 19 prill 2005, në mënyrë të tillë që, nga 28 shkurti 2013, në orën 20.00, selia e Romës, selia e Shën Pjetrit, të jetë vakante e të thirret nga ata, që e kanë për detyrë, Konklavi për zgjedhjen e Papës së ri.
Të dashur vëllezër, ju falënderoj me gjithë zemër për gjithë dashurinë e punën me të cilën keni mbajtur bashkë me mua, peshën e ministerit tim, e ju kërkoj falje për të gjitha të metat e mia. Tani, t’ia besojmë Kishën Shenjte kujdesit të Bariut të saj, Zotit tonë, Jezu Krishtit e, t’i lutemi Marisë, Nënës së tij të shenjtë, që t’i ndihmojë me mirësinë e saj amnore etërit kardinaj në zgjedhjen e një Pape të ri. Përsa më përket mua, edhe në të ardhmen, do t’i shërbej me gjithë zemër, me një jetë kushtuar lutjes, Kishës së Shenjtë të Zotit”.

28/05/2017 05:30